Morze

Polecamy:

Morze
historie z nad morza

Oto trzy wybrane historie:

MIĘDZYZDROJE
trzecia historia

Tak bardzo chciałem zobaczyć nasze polskie Los Angeles z aleją gwiazd, że namówiłem żonę byśmy pojechali do Międzyzdrojów. Było już dawno po czasach, gdy odbywał się tu festiwal gwiazd, ale w pobliżu hotelu Amber Baltic, w którym się zatrzymaliśmy ślady dłoni naszych artystów pozostały. Pobyt upłynął nam głównie na plażowaniu, ale też dużo zobaczyliśmy. Jaś koniecznie chciał zobaczyć żubry, więc poszliśmy na wycieczkę do rezerwatu, gdzie mogliśmy poobserwować te wytworne, olbrzymie zwierzęta. Mnie bardzo podobało się muzeum Wolińskiego Parku Narodowego z bogatą kolekcją owadów, motyli, ptaków i ssaków żyjących w parku. Obok tego muzeum zobaczyliśmy 2 żywe orły bieliki - piękne, zasługują na to, by być naszym godłem. Molo jest też ładne, nie takie co prawda jak w Sopocie, ale ma swój urok. Urlop minął jak zwykle za szybko, ale na pewno jeszcze kiedyś warto by tu przyjechać. Może.

ŚWINOUJŚCIE
drugia historia

Dawno nie byłem aż tak zadowolony ze swoich wakacji, jak w tym roku. Moja żona zdecydowała, że pojedziemy do Świnoujścia, bo ma tam dla mnie dużą niespodziankę. Oboje uwielbiamy przyrodę, bo ona jest botanikiem, a ja ornitologiem, więc wszędzie staramy się zobaczyć coś szczególnego. Piękne to Świnoujście. Najwyższa w Europie latarnia, piękna szeroka plaża i interesujący basen portowy, który w czasach ostatniej wojny był bazą Kriegsamarine. A w ogóle atmosfera miasta, które leży na kilku wyspach jest szczególana. Dla mnie i żony najważniejszy był rezerwat przyrody Karsiborska Kępa. Na tych terenach bagiennych rośnie długosz królewski i wiciokrzew pomorski. Do tego wszystkiego sięgające nawet 5 m. wysokości paprocie orlice i na mnie zrobiły piorunujące wrażenie. Ja zasadziłem sie jednak na dobre 2 dni z lornetką i wypatrzyłem wiele ze 150 gatunków ptaków. Derkacz, orzeł bielik i batalion są przepiękne.

JASTARNIA
pierwsza historia

Pamiętam, jak jeszcze za czasów studenckich, miałem zrobić reportaż o jakimś polityku. Chciałem zabłysnąć wśród kolegów i zdobyć, jak najlepsze noty, więc zdecydowałem się na osobę Aleksandra Kwaśniewskiego. Pojechałem tropem naszego prezydenta do Jastarni. Gdy dotarłem do Juraty, to okazało się jednak, że go tam już nie ma. Byłem wściekły, ale zrobiłem wywiad z pracownikami rezydencji w Juracie. Chociaż tyle, a takie miałem marzenie, by dotrzeć do najważniejszej osoby w państwie. Oczywiście absurd - nigdy nie dostał się przed jego oblicze, ja zwykły student 2 roku dziennikarstwa, ale próbować zawsze warto. Przy okazji zwiedziłem jednak Jastarnię. Byłem w porcie, na plaży, widziałem chatę rybacką, kapliczkę świętej Rozalii, ale też i trafiłem na coś, co mnie zainteresowało i zrobiłem o tym krótki reportaż. Ośrodek oporu Jastarnia, składający się z pozostałości fortyfikacji z 1939 r. stał się przedmiotem mojego chwalonego przez recenzentów z roku reportażu.